Afgelopen Koningsdag heb ik overgeslagen. Ik verliet Nederland en vertrok naar Duitsland, naar Düsseldorf om precies te zijn. Er is een nieuwe trein verbinding tussen Arnhem en Duitsland en dit leek mij een uitstekend moment om die uit te proberen. In de vroege ochtend, nog voor er een spoortje oranje te zien was op straat, ging ik de grens over.
De Brita waterkan was iets wat mij altijd mateloos fascineerde. Op het Coffee Festival in Amsterdam hadden ze een stand met twee soorten koffie: een gemaakt met gewoon leiding water en een met gezuiverd water. Het een leek wel slootwater en het andere leek koffie zoals ik het ken. Ik vroeg mij af of ik als doodnormale proefpersoon het verschil zou kunnen proeven, dus nam ik de proef op de som.
Op het Amsterdam Coffee festival, waar ik laatst was, kreeg ik van Justnuts twee repen toegestopt. Hartige repen om precies te zijn en ik heb er om heel eerlijk te zijn geen koffie bij gedronken, dat pastte op een of andere manier niet helemaal vond ik. Op een ander hongerig moment heb ik ze opgegeten en ik moet eerlijk zeggen dat ik de hartige repen van Justnuts misschien nog wel lekkerder vind dan de zoete.
![IMG_8063[1]](https://i0.wp.com/lauriekoek.nl/wp-content/uploads/2017/01/IMG_80631-1024x683.jpg?resize=1024%2C683 "Exki het kookboek - Lauriekoek.nl")
Exki is een keten van restaurants waar het gezonde gevoel overheerst. Ze hebben onder andere vestigingen in Antwerpen, Den Haag en op het Centraal Station van Amsterdam. Je vindt er dingen als salade en hartige taart, soep en koffie, biologische thee. Als vegetariër heb je er altijd wel wat te kiezen en dat is fijn. Nu is er ook een Exki kookboek, met daarin, je raadt het al, de recepten van Exki gerechten.
![IMG_8070[1]](https://i0.wp.com/lauriekoek.nl/wp-content/uploads/2017/01/IMG_80701-1024x683.jpg?resize=1024%2C683 "bear nibbles- Lauriekoek.nl")
Ik ben inmiddels een paar keer bij Duitse supermarkt keten Veganz geweest. Je weet wel die veganistische supermarktketen die ook een vestiging in Amsterdam zou openen vorig jaar. Die vestiging die kwam niet maar een product dat ik er graag kocht Bear fruit Yo yo’s zijn inmiddels verkrijgbaar in Nederland bij supermarkten Albert Heijn en Jumbo. Tijd dus om er een blogpost aan te wijden
Ja hallo, welkom in het nieuwe jaar. Misschien ben je nu iedereen om je heen aan het vertellen dat je geen goede voornemens hebt en misschien heb je die ook echt niet. Ik zou dan vooral deze blogpost niet lezen, want in deze blogpost zet ik 10 dingen op rij die je nu alsnog kan doen. Grote dingen en kleine dingen. Ga ervoor!
Je hebt van die eeuwig terugkerende discussies, of patat nou patat heet of friet en welke snijplank nou het beste is: plastic of hout …of misschien toch glas? En de een beweert dat alle alcohol verdampt tijdens het koken, de ander beweert nog stellig van niet. Natuurlijk is van een potje lekker bakkeleien in de keuken nog nooit iemand slechter geworden, maar nu is er dit boek, Keukenmythes, voor misschien wel het enige echte antwoord op kookgerelateerde vragen.
Sinds kort vind je in Arnhem een vestiging van het Frites Atelier. De man achter dit atelier is niemand minder dan Sergio Herman. Wie deze chef kent, weet dat hij waarschijnlijk niet zomaar patat verkoopt en dat klopt. Tijdens de verbouwing zag ik een enorm op maat gemaakt fornuis naar binnen gesjouwd worden, ik zag marmer effecten en grote saus tonnen die ik normaal zou hebben aangezien voor een biertap. Het interieur is trouwens bedacht door Piet Boon, een grote naam in de interieurwereld. Alles is dus groots, met veel visie. Maar hoe zou het allemaal smaken?
Zelf ik vind het eigenlijk best gek, dat ik tot twee keer toe (hardlopen, bloggen) rond oud en nieuw iets begonnen ben, als “goed voornemen” en dat ik het alle keren volhield. Het was niet de bedoeling om het in de “goede voornemens” mal te duwen, het gebeurde gewoon, hoewel het heel cliché is denk ik toch dat er een bepaalde aantrekkingskracht uitgaat van data. Je verjaardag bijvoorbeeld, is ook voor veel mensen een moment om te bekijken op welke route zich bevinden, met oud en nieuw is het net zo en ik heb het idee dat ook de zomervakantie voor veel mensen een periode van bezinning is, net als de geboorte van een kind sommige mensen een scherper beeld geeft van wat ze zouden willen. Niet zo gek allemaal toch?
Afgelopen woensdag wist ik het al: Geen zin om te koken vandaag. Tijd om te bedenken wat ik dan wel wilde eten. Toen ik net in Arnhem woonde heb ik wel eens geklaagd dat er nog geen saladebar was. In Amsterdam kende ik al twee saladebars en ik vond het altijd een handig idee om zoiets in de buurt te hebben. Nu Estée Strooker een saladebar is begonnen, moet ik er natuurlijk wel langs gaan, anders heb ik voor niets geklaagd. Zo gezegd zo gedaan.
Wat zijn er toch een leuke dingen in het leven, bijvoorbeeld op voedselgebied. Het is alweer even geleden dat ik een overzichtsblogpost maakte, dus ik heb extra veel tips in deze aflevering. Over bijvoorbeeld bier, karamel, over eten in oorlogstijd, over een middeleeuws sapje wat volgens een Australische kokkin alles beter maakt en over de nieuwe smaak Clif bar.
Laatste reacties