De dagen worden weer langzaam korter. De bladeren vallen van de bomen. Oktober is mijn favoriete maand, want dat betekent ook dat er komende tijd veel kookboeken verschijnen. Soms zijn dat ook boeken die bijvoorbeeld helemaal gewijd zijn aan kerst of koken voor veel mensen. Ik heb het idee dat een vegetarische feestmaaltijd steeds meer ingeburgerd raakt, 10 jaar geleden waren er ook vegetarische opties. Minder mensen kozen er toen voor, nu is dat heel anders. Tijd dus voor Vega Feest.
Het zal vast geen geheim zijn dat ik van de Indiaanse keuken houd. Veel gerechten maak ik compleet zelf, maar voor currypasta of chutney koop ik wel eens een potje of zakje. Sommige mensen zullen het ongetwijfeld vals spelen vinden, of vinden dat ik nu geen echte “culi” meer ben maar daar haal ik mijn schouders over op. Nu viel het mij laatst op dat er een nieuw merk bij is gekomen. Geeta’s.
Als er een snack was waarvan ik had gedacht dat er nooit een vegetarische versie zou komen, is het wel de roze koek. Veel mensen weten niet eens dat hij niet vegetarisch is. Toch heeft Donny Craves een vegetarische en zelfs veganistische versie van dit iconische koekje weten te ontwikkelen. Gemaakt van biologische ingrediënten. Ik wilde hem dus heel graag proberen.
Er is een tweede boek uit van Gill Meller. Gelukkig hoef ik zijn naam niet uit te spreken want ik weet nog steeds niet of ik nou Gill moet Djill moet zeggen. Zijn vorige boek Gather was voor mij een aangename verrassing, dus ik was heel benieuwd naar dit tweede boek, Time. De ondertitel is “een jaar en een dag in de keuken” in 120 recepten gaan we in dit boek door de dagen en de seizoenen.
Gisteren deed ik mijn boodschappen voor het eerst in een heuse SRV wagen, ook wel bekend als De Blauwe Tomaat. Dit is niet zomaar een SRV wagen, dat doet de naam ook al wel een beetje vermoeden. Het doel van de Blauwe Tomaat is om voedsel te verkopen dat anders wordt weggegooid en (uiteraard) tegen eerlijke prijzen, zodat iedereen voor zijn of haar boodschapjes bij de Blauwe Tomaat terecht kan.
Konijnenvoer. Iedere vegetariër of veganist kent die term. Die vaak wordt gebruikt om alles wat je “nog wel” kan eten af te doen als zielig hoopje groen. Het is grappig genoeg ook de naam van een nieuw veganistisch restaurant in Arnhem, een restaurant waar ze eigenlijk alles behalve konijnenvoer serveren. Kan ik jullie verklappen. Ik heb ontzettend lekker gegeten.
Afgelopen donderdag was ik aanwezig bij de presentatie van het kookboek Comptoir Libanais Feest! De presentatie vond plaats in het recent geopende restaurant van Comptoir Libanais in Utrecht, waar ik eerder al lekker at. Om het feest compleet te maken was de oprichter van de keten en de schrijver van het kookboek Tony Kitous zelf ook aanwezig. Op het menu stonden dit keer allerlei gerechten uit het Comptoir Libanais Feest kookboek en yep: ook deze keer was het eten lekker!
Het komt wel eens voor dat mensen denken dat mijn blog een winkel is en dat ze van alles bij mij kunnen bestellen, van taart tot (verzorgings)producten. Ik krijg zo nu en dan een mailtje met een (al dan niet enorme) order en soms willen mensen ook nog eens dat ik haast maak met het bezorgen ervan. Super grappig natuurlijk, want de producten die ik review eet ik gewoon zelf op. Daarna is het er niet meer. De Tony’s Chocolonely Limited Editions 2018 repen (en nee, die verkoop ik dus niet) waren ook bijzonder snel verdwenen, kan ik jullie verklappen.
Er komen nog steeds mensen bij die gluten uit hun dieet schrappen. Winkels springen daar handig op in door steeds meer bijzondere meelsoorten te verkopen. Sorghum bijvoorbeeld, of gierst of boekweit. Daar kan je zelf pasta van maken, maar ja hoe doe je dat eigenlijk? Als je een op een tarwemeel door glutenvrij meel gaat vervangen valt de hele boel waarschijnlijk totaal uit elkaar. In pasta 2.0 vind je recepten die wel werken.
Toen ik een tijdje geleden Ottolenghi Simpel aankondigde bij een groepje kookliefhebbers riep iemand meteen “oh nee he! die moet ik dan ook nog kopen!”. Dat is het effect wat Ottolenghi heeft op mensen. Ik denk dat ik het wel begrijp en dat ik het zelfs nog beter ben gaan begrijpen sinds ik 2 keer ontzettend lekker at bij zijn restaurant in Londen. Je wil een stukje daarvan mee naar huis nemen of in huis hebben.
Dit het derde kookboek van Anna Jones. Het is nu uitgekomen in het Nederlands onder de titel Vegetarisch het jaar door. Na Anna’s eerste twee kookboeken vond ik dat er nog wel een derde kookboek met meer toffe recepten bij kon. Anna zelf vond dat gelukkig ook, ze liet eerder al op Instagram doorschemeren dat er een Nederlandse vertaling aankwam. Gister publiceerde ik al een recept uit het boek, de zomerpudding (maak hem hij is echt heerlijk!) .
Hoi! Welkom op mijn weblog. Ik ben Laurie en hier blog ik over mijn liefde voor koken, boeken en kookboeken en het ontdekken van duurzame dingen. Wil je meer over mij weten? Bekijk dan de over mij pagina.
Laat hieronder je e-mailadres achter om je in te schrijven op Lauriekoek.nl en ontvang een bericht bij iedere nieuwe blogpost!
×
Hoi! Ook ik maak gebruik van een paar (laurie)koekjes om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Hou je, net als ik ook van koekjes?
Laatste reacties