Het zal vast geen geheim zijn dat ik van de Indiaanse keuken houd. Veel gerechten maak ik compleet zelf, maar voor currypasta of chutney koop ik wel eens een potje of zakje. Sommige mensen zullen het ongetwijfeld vals spelen vinden, of vinden dat ik nu geen echte “culi” meer ben maar daar haal ik mijn schouders over op. Nu viel het mij laatst op dat er een nieuw merk bij is gekomen. Geeta’s.
BOON heeft iets nieuws. BOON Bapao’s. Nou ken ik al bapao’s met bonenvulling namelijk die van de toko met rode-bonenspijs erin. Soms in de vorm van konijntjes. Dat zijn zoete bapao’s en dit zijn hartige dus daar houdt de vergelijking wel op. BOON kun je trouwens nog kennen van deze blogpost waarin ik hun bonen uitprobeerde. Goed wat vind ik van de BOON bapao’s?
Rijst, heb ik daar ooit een review over geschreven? Volgens mij niet. Toch eet ik het regelmatig. Daar an sich hoef ik geen blogpost aan te wijden. Toch viel mij al een tijdje op dat ze bij vrijwel elke toko stapels Tilda rijst hebben liggen. Daarom was ik benieuwd of ik daar een reden voor kon vinden of dat het gewoon toeval was. In de supermarkten kun je wat kleinere zakken Tilda vinden en kleinere zakjes met kant-en-klare rijst. Ook die heb ik terwijl ik bezig was met deze blogpost uitgeprobeerd.
Als ik op vakantie ga, heb ik altijd een flinke lijst met dingen die ik wil doen, zien, bezoeken en mee naar huis wil nemen. Toen ik vorig jaar in Londen was, had ik het knagende gevoel dat ik iets van mijn lijstje was vergeten. Dat was best een lang lijstje kan ik je verklappen en zoveel tijd in Londen had ik ook weer niet. En zo kon het zijn dat ik het zout dat ik van plan was mee te nemen niet meenam. Natuurlijk ging dat niet om een willekeurig pak keukenzout, maar om Halen Môn zout, uit Anglesey in Wales.
Op de Biobeurs laatst kreeg ik van de mensen van De Kleinste Soepfabriek een potje veganistische soep mee, om te proberen. Dit is een éénpersoonssoep zonder gistextract uit hun nieuwste lijn met veganistische soepen. Gisterenavond had ik even geen zin om te koken. Hoogtijd dus voor soep!
Koken met koolzaadeiwit, het klinkt nou niet echt als de titel voor een nieuw kookboek. Toch zou het best kunnen dat we in de toekomst koolzaadeiwit op het menu hebben staan. Koolzaadeiwit kan sinds kort worden gewonnen uit een reststroom van het maken van koolzaadolie. Wat daarvan dan weer overblijft wordt veevoer. Koolzaadolie is na palm- en sojaolie een van de grootste bronnen van plantaardige olie. Het wordt geteeld in Europa, Canada en China. Als dit werkt kan er dus in potentie heel veel plantaardig eiwit worden gewonnen. SoUR, die je nog kunt kennen van dit potje kimchi, is nu onderzoek aan het doen naar hoe ze hier het beste producten van kunnen maken.
Als er een ding op dit moment letterlijk en figuurlijk hot is is het wel de peper. Niet alleen in zijn gewone vorm maar juist ook in de vorm van sauzen, hot sauce en currypasta. Ook supermarkten beginnen dit nu door te krijgen. Zo verkoopt de Albert Heijn sinds kort de sauzen van Saus.Guru.
Er is een onderwerp wat al weken door mijn hoofd spookt: Manenwolfs. Elke keer als ik iemand anders iets enthousiasts zie delen over Manenwolfs denk ik, ah ja dat moet ik ook dringend met jullie delen! Manenwolfs is namelijk een bijzondere rokerij en foodlab uit Rotterdam en zij maken bijzondere producten.
Als ik eten uit blik eet, zullen dat meestal bonen zijn, of tomaten. Vooral als tomaten toch niet in het seizoen zijn, zijn tomaten uit blik prima, zo niet zelfs beter dan hun “verse” soortgenoten. Met maaltijden uit blik ligt het al iets anders, de meeste maaltijden uit blik vond ik namelijk ronduit vies. Toch besloot ik de maaltijden uit blik weer een kans te geven toen ik dit blik curry madras van Van Blik tegenkwam.
Is de glutenvrije hype al voorbij? Ik hoor mijn omgeving er eigenlijk niemand meer over, op een verloren detox hier en daar na. Het is mij nog steeds een compleet raadsel waarom mensen die geen klachten krijgen van het eten van gluten ze zouden moeten mijden. Het lijkt mij ook nogal een klap in het gezicht van mensen met coeliakie. Al heeft het ook zo zijn voordelen, want volgens mij zijn er nog nooit zoveel glutenvrije opties bijgekomen als afgelopen jaren.
![IMG_8332[1]](https://i0.wp.com/lauriekoek.nl/wp-content/uploads/2017/03/IMG_83321-1024x683.jpg?resize=1024%2C683 "Banenenmeel - Lauriekoek.nl")
Bananenmeel is het nieuwe amandelmeel en de nieuwe boerenkool, volgens het grote wilde internet althans. Het zijn vergelijkingen die ik niet zelf heb bedacht. Zelf vind ik het vooral leuk dat je, zelfs als je denkt dat je nu alles wel gezien en geproefd hebt, je altijd weer nieuwe dingen kunt vinden. Zelf op meelgebied. Er is nu dus naast bijzondere melen als kastanjemeel en linzenmeel nu dus ook bananenmeel.
Laatste reacties