De afgelopen dagen ben ik als gekke henkie alle winkels waar Tony’s Chocolonely repen mogelijkerwijs verkocht zouden kunnen worden, afgegaan op zoek naar Tony’s nieuwe chocolade repen op basis van “donkere melk”. Eindelijk heb ik ze te pakken en dan is het ook wel leuk om er een review aan te wijden.
Op een mooie zondag kreeg ik laatst een meter pindakaas aangereikt door twee Misters Kitchen. Een meter! Oftewel een koker met alle zeven nieuwe pindakaassmaken plus een potje jam en een supercool pindashirt. Een totempaal gemaakt van pindakaas dus, of een wandelstok die voor geen meter wandelt, maar wel altijd iets voor je heeft als je honger hebt. Anyway, ik nam een foto, brak de meter pindakaas in stukjes en vervolgde mijn weg door Amsterdam.
Deze zomer heb ik extra veel ijstips voor jullie! Vandaag weer een tip waar ook de veganistische medemens wat aan heeft, namelijk Coconut Bliss ijs. Dit ijs op basis van kokos is verkrijgbaar in de vorm van magnums met salted caramelsmaak en in bekers zoals chocolade met stukjes brownie en walnoot. Move over Magnum en Ben & Jerry zou ik zeggen.
Een theereview in de warme zomer, vraag je je misschien af? Ja! Antwoord ik dan, ik ga ook door met het drinken van thee als het warm is. En als de mussen echt van het dak vallen maak ik ijsthee van mijn thee. Vandaag gaat het om de thee van Heath & Heather opgericht in 1920 door James Ryder een man die een fortuin verdiende met tuinzaadjes in kleine zakjes. Samen met zijn broer Samuel gaf hij lezingen over kruiden door heel Engeland.
Nou jongens daar is ie dan, de nu al befaamde Daiya vegan key lime cheezecake die je sinds kort bij 4 vestigingen van de Coffee Company in Amsterdam kunt krijgen. Hij is veganistisch en ook nog glutenvrij. Ik ging niet langs bij de Coffee Company, maar probeerde hem bij mij thuis uit. De koffie moest ik dus zelf zetten, maar uiteindelijk ging het om de cheesecake.
De vorige keer dat ik ijsjes reviewde ging het over ijsjes waar ik niet echt blij van werd. Aan het einde gaf ik toen de tip om vooral een NICE ijsje te nemen. Vervolgens realiseerde ik mij dat ik nooit een volledige blogpost aan NICE ijsjes had gewijd en dat kan natuurlijk niet, want het is zomer en als er een jaargetij is waarin lekkere ijsjes echt tot hun recht komen. Kortom, hier is de blogpost die deze ijsjes verdienen.
Er is weer iets nieuws in plantenmelk: lijnzaadmelk. Oh, wacht ik geloof dat plantaardige melk tegenwoordig geen melk meer mag noemen dankzij een gek regeltje van de EU. Voordat je denkt en kokosmelk dan? Die staat op de speciale uitzonderingenlijst. Ja er bestaat een speciale uitzonderingenlijst. Is het niet enig? Ik ga mij er lekker niets van aantrekken. Dus vandaag lijnzaadmelk.
Dit zijn ze dan: Sprice biologische groente- en fruitijsjes, ontwikkeld door niemand minder dan Moshik Roth, die je misschien wel kent van de tomeatoburger, de vegetarische magnetronmaaltijden bij Albert Heijn en zijn sterrenrestaurant &samhoudplaces. Dit is dus zijn nieuwste product: ijsjes met minder suiker en dus ook weinig calorieën. Ik las een aankondiging vol bombarie met woorden als “primeur” en “geweldige innovatie” dus ik ging naar Jumbo en kocht twee pakjes om om uit te proberen.
![IMG_8581[1]](https://i0.wp.com/lauriekoek.nl/wp-content/uploads/2017/05/IMG_85811-1024x683.jpg?resize=1024%2C683 "Captain Kombucha - Lauriekoek.nl")
Kombucha heeft altijd mijn interesse en als ik een nieuw flesje in de winkel zie staan moet ik dan dan ook onmiddellijk uitproberen. Captain Kombucha zag ik eerder op de Bio Beurs in Zwolle en daar vond ik hem toen al bijzonder goed smaken. Nieuwsgierig of ik dat nog steeds vond kocht ik twee flesjes bij de Marqt met de smaken framboos en kokos.
Weten jullie nog dat ik over een Engels bedrijf blogde dat vegan snacks thuis bezorgde en ik het jammer vond dat het in Nederland niet bestond? Precies, het bestaat nu wel in Nederland. De naam van het bedrijf is Vegamix en gister vond ik een doos propvol tussendoortjes in mijn brievenbus. Awesome!
Celestial seasonings thee ken ik al heel lang. Ze hadden het al bij de natuurwinkel waar ik als kind kwam. De opvallende verpakkingen blijven goed in je hoofd hangen zoals de verpakking met het snoezige slapende beertje (Sleepytime) en die met de draak, (Tension Tamer). Sommige mensen kijken er op neer omdat er aroma’s inzitten maar als ik er zin in heb dan drink ik gewoon een kop. Nu is er van hetzelfde merk ook (eindelijk een lijn) met verschillende biologische theeën.
Laatste reacties