Zijn jullie al helemaal in de kerstsfeer? Zit je voor de haard op een zacht kleed omringd door kruidige geurkaarsen of sta je stijf van de stress in de rij van de supermarkt? Waar je ook bent, ik heb vandaag de recensie van een buitengewoon sfeervol vegetarisch kookboek voor je. Wat helemaal in de geest van kerst, over delen gaat. Share van Natascha Boudewijn.
Ik houd van kookboeken. Ze liggen op mijn nachtkastje, ik plan graag diners met een stapeltje bij de hand en ik vind sommige kookboeken volwaardige romans. Of het nou een boek vol prachtige foto’s is of een oud Wannée huishoudschool kookboek, ik kan de neiging tot bladeren niet weerstaan. In mijn enthousiasme lok ik veel reacties uit, veelal vooroordelen, ik bespreek ze hier.
Geschiedenis is geweldig. Sommige mensen vinden van niet maar die snappen niet dat werkelijk alles een geschiedenis heeft. Een van mijn favoriete onderwerpen is eten, dus dan kom je al snel ook bij de geschiedenis van eten uit. Ik kijk graag op Coquinaria en de daaraan verwante blogs. Die bevatten een keur aan recepten en informatie. Ik moet zeggen dat ik graag bijtank op zulke websites, als ik weer eens een vermoeiende discussie heb gehad met iemand die totale onzin verkoopt op eetgebied.
Nu langzaam de temperaturen al naar het winterse opschuiven, wordt mijn verlangen naar gekruid eten ook steeds groter. Het verwarmende van gember, de zoetige smaak van kruidnagel en kardemom. Indiaas koken ligt dan voor de hand. Dit boek het Basisboek India kan ervoor zorgen dat er snel zo’n maaltijd op tafel staat. De gerechten in het boek zijn namelijk aangepast aan deze tijd en waar nodig vereenvoudigd.
Sint eruit, Santa Claus (of Sandy Claws? Leve The Nightmare Before Christmas) erin! Het seizoen van gekleurde kerstbomen en uitgebreide diners. Ik snap zowel de mensen die het opgelegde gezelligheid vinden als de mensen die niet kunnen wachten tot het weer kerst is allebei. Wellicht kunnen we ze verzoenen middels taart. Magische taart om precies te zijn. En nee hij verschijnt niet vanuit het niets nadat je met je toverstok zwaait. Er is iets anders
Koffie is een favoriete drank van velen, ook van mij. Toch zou ik mezelf geen kenner durven noemen. Natuurlijk heb ik zo mijn favoriete adresjes om koffie te drinken en koffie te kopen, malen wij thuis zelf koffie en hebben we meerdere manieren om koffie te zetten in huis. Ik weet misschien wat meer dan gemiddeld maar ik ben geen expert. Daarom las ik dit boek, dat beloofde mij een echte koffiekenner te maken.
Je hebt van die eeuwig terugkerende discussies, of patat nou patat heet of friet en welke snijplank nou het beste is: plastic of hout …of misschien toch glas? En de een beweert dat alle alcohol verdampt tijdens het koken, de ander beweert nog stellig van niet. Natuurlijk is van een potje lekker bakkeleien in de keuken nog nooit iemand slechter geworden, maar nu is er dit boek, Keukenmythes, voor misschien wel het enige echte antwoord op kookgerelateerde vragen.
Ik heb ze nog niet gezien, de lijstjes waarmee het jaar altijd wordt afgesloten. Misschien ben ik wel de eerste! Zulke lijsten zijn altijd handig, je kunt zien wat je gemist hebt en als en gek alle boeken gaan lezen en muziek gaan luisteren die je eerder niet is opgevallen maar je wel zou moeten kennen. Zo kom je die saaie januari wel door! Sommige mensen vinden lijstjes irritant, kan ik begrijpen maar vergeleken bij een andere oud-en-nieuw”traditie” die eigenlijk maar een dag mag maar nu al begonnen is (lees:vuurwerk). Valt het gelukkig in het niet.
Vroeger ging ik altijd naar de bieb om de Delicious te lezen, of heette het toen nog Tip culinair? Anyway daar stonden dan altijd Cook en Chemist in, waarbij dan bij een recept werd uitgelegd waarom je bepaalde dingen moest doen en wat de tips en trucs waren om het desbetreffende gerecht tot een spetterend succes te maken. Dat was nog ver voor ik Harold McGee ontdekte. Een van de mensen achter Cook en Chemist was Eke Mariën en hij heeft nu een bakboek genaamd Bakken met Kennis. Over, jawel de wetenschap achter het bakken.
Een paar dagen terug had ik even flink de balen, het was een donkere regenachtige dag die alles behalve lekker liep. Toen liet mijn vriend weten dat er een pakketje bezorgd was en ik kon niet meer ophouden met Nigel, Nigel Slater! Piepen, echt waar, ik overdrijf niet eens omdat het zo leuk klinkt, ik ben gewoon echt zo.
Nu de herfst daadwerkelijk hier is, is er geen ontkomen meer aan. Pompoenen, Halloween en ook: kou. Tijd voor verwarmend eten, chocolademelk en thee. Volgens mij is thee altijd gezond, maar of ik dit nou een pleonasme mag noemen weet ik niet. Dit boek, Gezonde Thee geeft in ieder geval 69 recepten met verse kruiden en specerijen.
Laatste reacties