5 december komt alweer met rasse schreden dichterbij, tijd om een verlanglijstje in te leveren! Nou kan het soms lastig zijn om ineens te bedenken wat je ook 
alweer wilde hebben. Ik heb geprobeerd wat leuke originele cadeaus te bedenken. Aan het kopen van groene cadeaus heb ik al eerder aandacht besteed. Dit is mijn blogpost met tips op dat gebied, waarin je onder andere leest wat ik van zingende taartscheppen vind.
Koffie is een favoriete drank van velen, ook van mij. Toch zou ik mezelf geen kenner durven noemen. Natuurlijk heb ik zo mijn favoriete adresjes om koffie te drinken en koffie te kopen, malen wij thuis zelf koffie en hebben we meerdere manieren om koffie te zetten in huis. Ik weet misschien wat meer dan gemiddeld maar ik ben geen expert. Daarom las ik dit boek, dat beloofde mij een echte koffiekenner te maken.
Je hebt van die eeuwig terugkerende discussies, of patat nou patat heet of friet en welke snijplank nou het beste is: plastic of hout …of misschien toch glas? En de een beweert dat alle alcohol verdampt tijdens het koken, de ander beweert nog stellig van niet. Natuurlijk is van een potje lekker bakkeleien in de keuken nog nooit iemand slechter geworden, maar nu is er dit boek, Keukenmythes, voor misschien wel het enige echte antwoord op kookgerelateerde vragen.
Dadawan betekent grote kom, maar het staat in Maastricht ook wel bekend als een groot restaurant met een mix van Aziatische en Westerse gerechten op de kaart. Sinds kort is er een vestiging in Arnhem geopend. Dit is eveneens een grote zaak met daarnaast een afhaalloket. Ik was wel benieuwd wat ik in die grote kom zou vinden. Nadat ik op de kaart had gezien dat ze bibimbap aanboden was de keus snel gemaakt. Ik ging er eten.
Ik heb ze nog niet gezien, de lijstjes waarmee het jaar altijd wordt afgesloten. Misschien ben ik wel de eerste! Zulke lijsten zijn altijd handig, je kunt zien wat je gemist hebt en als en gek alle boeken gaan lezen en muziek gaan luisteren die je eerder niet is opgevallen maar je wel zou moeten kennen. Zo kom je die saaie januari wel door! Sommige mensen vinden lijstjes irritant, kan ik begrijpen maar vergeleken bij een andere oud-en-nieuw”traditie” die eigenlijk maar een dag mag maar nu al begonnen is (lees:vuurwerk). Valt het gelukkig in het niet.
Vroeger ging ik altijd naar de bieb om de Delicious te lezen, of heette het toen nog Tip culinair? Anyway daar stonden dan altijd Cook en Chemist in, waarbij dan bij een recept werd uitgelegd waarom je bepaalde dingen moest doen en wat de tips en trucs waren om het desbetreffende gerecht tot een spetterend succes te maken. Dat was nog ver voor ik Harold McGee ontdekte. Een van de mensen achter Cook en Chemist was Eke Mariën en hij heeft nu een bakboek genaamd Bakken met Kennis. Over, jawel de wetenschap achter het bakken.
De postbode stond een paar dagen geleden aan de deur. Verbaasd nam ik het pakje in ontvangst, want ik verwachtte niets. Schijnbaar leek ik zo verbaasd dat hij tot twee keer toe vroeg of ik Laurie wel was. Eenmaal binnen was ik blij verrast: er zaten koekjes in het pakje! Koekjes van de enige echte Kookie Cat.
Sinds kort vind je in Arnhem een vestiging van het Frites Atelier. De man achter dit atelier is niemand minder dan Sergio Herman. Wie deze chef kent, weet dat hij waarschijnlijk niet zomaar patat verkoopt en dat klopt. Tijdens de verbouwing zag ik een enorm op maat gemaakt fornuis naar binnen gesjouwd worden, ik zag marmer effecten en grote saus tonnen die ik normaal zou hebben aangezien voor een biertap. Het interieur is trouwens bedacht door Piet Boon, een grote naam in de interieurwereld. Alles is dus groots, met veel visie. Maar hoe zou het allemaal smaken?
Het is weer pompoentijd! Pompoen is een van mijn favoriete herfst- en wintergroenten. Misschien heb heb je even geen inspiratie op pompoengebied, of ben je net als ik constant op zoek naar leuke recepten met pompoen om je kookmap mee aan te vullen. Wat de reden ook is, ik heb hier een paar leuke recepten verzameld die de moeite zijn om uit te proberen. Oh, en tevens zocht ik antwoord op de vraag: zit er pompoen in de pumpkin spice latte?
Een paar dagen terug had ik even flink de balen, het was een donkere regenachtige dag die alles behalve lekker liep. Toen liet mijn vriend weten dat er een pakketje bezorgd was en ik kon niet meer ophouden met Nigel, Nigel Slater! Piepen, echt waar, ik overdrijf niet eens omdat het zo leuk klinkt, ik ben gewoon echt zo.
Zelf ik vind het eigenlijk best gek, dat ik tot twee keer toe (hardlopen, bloggen) rond oud en nieuw iets begonnen ben, als “goed voornemen” en dat ik het alle keren volhield. Het was niet de bedoeling om het in de “goede voornemens” mal te duwen, het gebeurde gewoon, hoewel het heel cliché is denk ik toch dat er een bepaalde aantrekkingskracht uitgaat van data. Je verjaardag bijvoorbeeld, is ook voor veel mensen een moment om te bekijken op welke route zich bevinden, met oud en nieuw is het net zo en ik heb het idee dat ook de zomervakantie voor veel mensen een periode van bezinning is, net als de geboorte van een kind sommige mensen een scherper beeld geeft van wat ze zouden willen. Niet zo gek allemaal toch?
Laatste reacties