Nairn’s ken ik vooral van de oatcakes. De laatste keer dat ik in Engeland was heb ik zelfs een klein voorraadje meegenomen. In Nederland zijn ze moeilijk te vinden. Al heb soms geluk bij het glutenvrije schap. Laatst kreeg ik een pakje van Nairns thuisgestuurd. Met daarin koekjes en crackers van Nairn’s. Nee geen oatcakes.
Bonen, erwten, linzen. Met peulvruchten kun je alle kanten op. Dat blijf ik op mijn blog graag herhalen. Ik ben daarin niet de enige, Jenny Damberg ging ook van bonen houden. Je hebt er geen koelkast voor nodig, ze zijn gezond en je kunt ze prima zelf koken. Het is budgetvoedsel en je kan er alle kanten mee op. Wat wil een mens eigenlijk nog meer?
Er is een nieuw kookboek verschenen van Nigel Slater. Het heet Greenfeast en bevat 50 snelle vegetarische gerechten. Het is een voorproefje op wat komen gaat. Volgens jaar zullen er nog twee Greenfeast kookboeken (lente-zomer en herfst-winter) van hem verschijnen, iets waar ik me nu al enorm op verheug. Goed nieuws dus voor fans en voor de mensen die hem misschien nog moeten leren kennen.
De tijd vliegt voorbij het is alweer tijd voor de top19 van 2019! Elk jaar vind ik het weer leuk om te kijken of ik verschil kan ontdekken met de top zoveel van het jaar ervoor. Ook ga ik altijd na of ik het eens ben met de selectie van mijn lezers. Ik vind het eigenlijk altijd een goede mix, maar ik ben vast bevooroordeeld 🙂
Ik kreeg twee potjes pastasaus opgestuurd van Pianta. Pianta is saus met groenten en plantaardige worst of gehakt. Nou is een behoorlijke tijd geleden dat ik voor het laatst kant-en-klare pastasaus kocht, maar mijn nieuwsgierigheid kreeg de overhand. Ik besloot dus om de saus te proberen. Hoe zou het smaken?
Ja je leest het goed, ik kwam deze Boer Ted’s Ovaalburger tegen toen ik wat avondeten wilde kopen bij de Stadsmarkt. Door de eenvoudige verpakking met daarop de foto van de persoon die waarschijnlijk boer Ted himself is, viel ie op in de diepvries. Dus ging hij mee naar huis (de burger, niet de boer) om uit te proberen en over te bloggen.
De Pescetariër is een kookboek voor mensen die wel vis eten, maar geen andere dieren. Het is een kookboek met 75 visrecepten met bij vrijwel elk recept ook een vegetarische optie. Een optie zonder vis dus, want dat is waar onder niet vegetariërs nog wel eens verwarring over bestaat.
Maison Mari is volgens mij het dikste kookboek dat ik in tijden heb gerecenseerd op Lauriekoek. Ik ben dol op dikke boeken dus ook op dikke kookboeken. Meestal betekend het dat er veel in staat. Veel recepten, veel opties en veel verhalen. In het geval Maison Mari klopt dat zeker. Je vindt er niet alleen 54 uitgebreide menu’s in maar ook lesjes geschiedenis, meningen over bijvoorbeeld “hipster eten”, gedichten, verhalen over haar avonturen in Frankrijk. Oh en foto’s vrolijk ingerichte poppenhuizen.
Vegetarisch eten voor een prikkie. Dat is prima mogelijk. Iedereen heeft een budget, soms is dat groot en soms is dat klein. Het kan allemaal. Het is in ieder geval goed om te weten dat vegetarisch eten niet perse duur of duurder dan vlees eten hoeft te zijn. Hanna Olvenmark probeert in haar boek Vegetarisch voor een prikkie te laten zien dat je voor een budget van 1 Euro per persoon prima een gezonde maaltijd op tafel te zetten is.
Ik kreeg culipost van de Farm Brothers, een doos met daarin twee verschillende soorten koekjes. Ik ken ze nog van een tijdje geleden toen ik op dit blog de speltcrackers recenseerde. Nu hebben ze biologische koekjes die ook nog eens veganistisch zijn. In twee verschillende soorten: Brownie Almond en Maple Pecan. Ik zette een kop thee en probeerde ze uit.
Sichuan is het tweede boek van Fuchsia Dunlop en de opvolger van De echte Chinese keuken thuis. Het boek focust op de smaken van de West-Chinese keuken. Fuchsia Dunlop was een van de eerste westerse personen die studeerde aan het Sichuan Higher Institute of Cuisine. Het boek is een herziene uitgave, de niet herziene uitgave is bij mijn weten alleen in het Engels uitgegeven.
Laatste reacties