Dit is het eerste kookboek dat ik op Lauriekoek recenseer met een vloek in de titel. Uiteraard netjes met sterretje, want dan kan niemand lezen wat er staat, of nemen mensen minder aanstoot? Ik begrijp dat nooit zo goed. Of je doet het of je doet het niet. Anyway, het gaat hier niet om het woord fuck, maar om de pasta, want pasta hoort al dente, voor zover die boodschap nog niet was overgekomen.
Laatst kreeg ik een mail van een van jullie met de vraag of er kookboeken zijn die op Ottolenghi lijken? Een interessante vraag, want wie lijkt op wie? Lijkt Ottolenghi op die kookboeken, of die kookboeken op Ottolenghi? Is Ottolenghi de maat der dingen of der kookboeken? Voor mij niet maar voor sommige mensen misschien wel.
Misson masala – eat India is de naam van een restaurant, of eigenlijk een keten aan restaurants in België. Het zal geen verrassing zijn dat hierin de Indiase keuken centraal staat.
Pasta Masterclass is hét handboek voor het zelf maken van pasta van Mateo Zielonka. Als je Mateo Zielonka niet kent, bekijk dan vooral eerst even zijn Instagram. Je ziet er pasta in de vorm van kleine kooltjes, het sterrenstelsel of het logo van Arsenal. Het is je dan meteen duidelijk: dit is iemand die van pasta een kunst heeft gemaakt. Die kunst wil hij doorgeven in dit kookboek.
De Slowcookerbijbel mocht na de Airfryerbijbel natuurlijk niet ontbreken in deze serie. Beide kookgadgets zijn nog steeds mateloos populair en mensen zoeken dan ook naar recepten om het meeste uit hun apparaat te halen. Ik inmiddels al een paar slowcookerkookboeken besproken en ik vind de recepten meestal vrij behoudend. De recepten in de Slowcookerbijbel zijn, net als in de Airfryerbijbel gelukkig iets prikkelender.
Ergens in 2023 bereikte het upside down bakken zijn hoogtepunt online. Het idee is eigenlijk heel simpel: je legt iets op een bakplaat, wat groenten of fruit, dekt het af met bladerdeeg of ander deeg. Stopt het in de oven en tadaa! Daarna keer je het om en het is een taartje geworden. Simpel en doeltreffend, ik vind het best een leuke trend. Nu is er gebaseerd op dit principe een heel kookboek met zoete en hartige opties.
Deze Cuisinart pixie chopper is klein, maar fijn. Met een inhoud van 0,7 liter neemt hij niet veel plek in op je aanrecht, maar onderschat dit kleine keukenmachientje niet. Wat hij inboet aan grootte, maakt hij goed aan kracht.
Ode is een ode aan de aubergine. De aubergine zit in dit kookboek in ieder gerecht. Ik ben bevooroordeeld, want ik ben al fan, maar dit kookboek is nadrukkelijk voor lovers en haters. Al weet ik niet of je haters aubergine moet voorzetten in een poging om ze van gedachten te doen veranderen, dat pakt niet altijd goed uit. Al zal dat aan de recepten in Ode niet liggen.
Kerst kwam vroeg dit jaar voor mij, ik kreeg een pakje van Microplane vol met de nieuwste raspen uit de black sheep serie, maar ook een dunschiller, een kruidenmolen, een grove rasp voor over een kom. Terwijl ik de pakjes uitpakte bleef ik opgewonden geluiden maken, zoals ik al zei het was net kerst. Aangezien er nog genoeg mensen zijn die hun verlanglijstje voor de feestdagen in orde aan het maken zijn, ga ik je hier wat vertellen over de verschillende raspen en wat ik er van vind.
Wat ik at in een jaar (en aanverwante gedachten) is geschreven door Stanley Tucci. Ik moet zeggen dat ik heel blanco deze recensie in ging, want ik herkende de beste man helemaal niet als acteur, terwijl hij nota bene in Julie en Julia zit – een film die ik erg leuk vind – en in de Devil wears Prada. Wat ik wel wist is dat hij een TV-serie heeft waarin hij al etend Italië rondreist, Searching for Italy. En hij heeft een pannenlijn in samenwerking heeft met Greenpan, een samenwerking die ook in dit boek voorbij komt. Kortom, een link met eten is er zeker, maar is dat genoeg basis voor een boeiend boek?
Het is alweer een tijd geleden dat ik voor het laatst een kookboek over de Chinese keuken recenseerde. De meeste kookboeken zijn of breed Aziatisch georiënteerd of Koreaans. Het laatste Chinese kookboek was denk ik Chinees! van Suzie Lee en de geweldig goede kookboeken van Fuchsia Dunlop. Een auteur die zoveel weet over de Chinese keuken dat ze nu niet alleen een autoriteit is in het Westen, maar ook in China zelf. Zij concentreert zich vooral op de Sichuan keuken, maar er is meer, veel meer.
Laatste reacties