Boekrecensie: Soep-er
Soep-er is een soepbar in Utrecht. Nu is er ook een kookboek met alleen maar soeprecepten voor soepen van over de hele wereld, want soep kan altijd en nu het weer kouder wordt, wordt het extra aantrekkelijk. Ik dook er in.
Soep-er is een soepbar in Utrecht. Nu is er ook een kookboek met alleen maar soeprecepten voor soepen van over de hele wereld, want soep kan altijd en nu het weer kouder wordt, wordt het extra aantrekkelijk. Ik dook er in.
Ik had The farm table al wel flink vaak voorbij zien komen op mijn Instagram timeline. Dit gele boek met grijnzende jongen. In Engeland heeft hij op de cover een coltrui aan en in Nederland een zomers shirt. Waarom die verschillende outfits? Geen idee, de titel is gelukkig wel onvertaald gebleven. Je moet een boek uiteraard niet alleen op de cover beoordelen en dat heb ik uiteraard ook niet gedaan.
Ons foodsaver boek of zoals het boek in het Engels heet: The foodsavers A-Z, is een dik boek bomvol opties en advies, de kern van de zaak is bij dit boek het voorkomen van voedselverspilling. Als je met een overschot aan perziken zit of niet weet wat je met laurierblaadjes kunt doen, dan biedt dit boek hulp.
Nieuwe oogst is een kookboek met recepten uit het restaurant van het Scheepvaartmuseum in Amsterdam. Onder het mooie dak in het midden van het museum vinden regelmatig evenementen plaats. Ik ben wel al meerdere keren in het museum geweestm maar ik heb er nog nooit een hapje gegeten. Via Nieuwe oogst krijg ik toch een kijkje in het restaurant of eigenlijk zelfs in de keuken.
Koken met paddenstoelen, dat zouden we meer moeten doen. Ik heb het idee dat in de discussie over vleesvervangers te vaak wordt gekeken naar kant-en-klaar. Seitan, bonen, tofu en paddenstoelen worden vaak een beetje genegeerd, terwijl die allemaal al jaren worden gegeten. Paddenstoelen zijn ook nog eens een bron van umami, iets wat in de vegetarische keuken tot voor kort ook weinig aandacht kreeg.
Dit is Roberta’s cucina povera oftewel Roberta’s armeluiskeuken, of zoals ze het zelf verwoord: koken met wat je niet hebt. Van de nood een deugd maken, dat werk. Het klinkt misschien een beetje saai en degelijk maar dat is het helemaal niet.
Als ik ergens lichtelijk gedeprimeerd door raak, is het de eindeloze rij wereldgerechten in de supermarkt. Ooit was er een aflevering, ik denk van de Keuringsdienst van Waarde waarbij het wereldgerecht bekend van de pakjes en zakjes werd vergeleken met het origineel, wat bij mij een plaatsvervangend gevoel van schaamte opriep, want ze waren bijna niet te vergelijken. Zelf koken levert echt een zoveel beter resultaat op. Wereldgerechten zónder pakjes & zakjes is het inmiddels 20e kookboek van Karin Luiten.
Kin Thai is het eerste Thaise kookboek wat ik hier op Lauriekoek recenseer. Dat heeft niet per se te maken met dat er geen Thaise kookboeken zijn verschenen, eerder met dat ik weet dat de Thaise keuken niet de meest vegavriendelijke keuken is. Toch wilde ik wel een poging wagen om een niet vegetarisch Thais kookboek te bespreken, want het Thaise vegetarische eten wat ik heb geprobeerd stond mij enorm aan.
Honing is een wonderlijk goedje dat al duizenden jaren wordt gegeten door de mens. Het wordt gemaakt door bijen die zo ook weer voor bevruchting van gewassen zorgen. Er valt veel over te vertellen. Geen wonder dus dat iemand op het idee komt om een kookboek met honing in de hoofdrol te schrijven.
Terwijl ik deze recensie van de Italiaanse keuken van Amalfi schrijf, zijn er recordtemperaturen aan de Amalfi kust, richting de 48 graden. Dat geeft de ondertitel zonovergoten recepten toch een heel andere lading mee. Hoewel je als je de foto’s ziet in dit kookboek ziet van de Amalfi kust je ook meteen begrijpt waarom mensen er heen op vakantie willen en de inwoners van hun kust houden. Het ziet er prachtig uit en er wordt lekker gegeten.
Tafel voor één is een kookboek over koken voor jezelf. Dit is denk ik het eerste kookboek in de tien jaar dat ik kookboeken bespreek dat ik een boek over koken voor alleen jezelf tref. Er zijn er niet erg veel van, terwijl er genoeg mensen zijn die alleen wonen en dus heel waarschijnlijk alleen koken en eten. Kookboeken met recepten voor vier personen zijn toch nog steeds de norm. Hoewel ik ook steeds meer recepten voor 2 personen zie opduiken.
Laatste reacties