Een van de onderwerpen die al een tijdje op mijn bloglijstje stond is Hodmedod’s. Dit bedrijf brengt Engelse bonen en granen aan de man in Engeland. Vaak bijzondere en zelfs vergeten varianten. Ook in tijden van corona kun je er gewoon bestellen, zelfs vanuit Nederland.
Bonen, erwten, linzen. Met peulvruchten kun je alle kanten op. Dat blijf ik op mijn blog graag herhalen. Ik ben daarin niet de enige, Jenny Damberg ging ook van bonen houden. Je hebt er geen koelkast voor nodig, ze zijn gezond en je kunt ze prima zelf koken. Het is budgetvoedsel en je kan er alle kanten mee op. Wat wil een mens eigenlijk nog meer?
Bonen kun je natuurlijk overal kopen. Gezellig in zo’n geweckt potje of in een blikje. Soms zie je ook gedroogde bonen. Ik heb het idee dat veel mensen die links laten liggen omdat ze denken dat het heel moeilijk is om ze te zelf te koken. Dat is helemaal niet zo! Het enige wat je nodig hebt is tijd, pannen en een gasfornuis, oh en voldoende bakjes om ze in in te vriezen. Het is ongelofelijk maar van die gedroogde oneetbare zaden kun je gewoon weer lekkere sappige bonen maken.
Granen, peulvruchten en zaden, dat zijn zaken die een vegetariër, zoals ik vaak eet. Bij granen wordt vaak alleen aan tarwe gedacht, maar er zijn legio opties op het gebied van granen en pseudogranen. Ook bonen en andere peulvruchten brengen soms uitdagingen met zich mee, hoe maak je ze lekker klaar? Wat zijn de opties naast vier-bonenchili? Dit boek (wat mij qua cover zo aan Leon doet denken dat ik dacht dat het een nieuwe Leontelg was) geeft antwoorden.
Laatste reacties